सप्टेंबर
१२
२००७
...एकटी मी !
मज कधी भेटेल साजण...एकटी मी !
खायला उठते सुनेपण...एकटी मी !
वाटते, आहेस माझ्या भोवताली
अंतरी होतात काही हालचाली
भास हे सारेच रे पण...एकटी मी !जो ऋतू येई, नकोसा भासतो रे
एकटीला पाहतो अन् हासतो रे
जाळतो हा जीव श्रावण...एकटी मी !
काय माझी चूक...केला मी गुन्हा का ?
यायचा नाहीस तू आता पुन्हा का ?
का दुरावा...काय कारण... एकटी मी !एकटेपण सांग, कुठवर सांग तोलू ?
एकटी मी काय माझ्याशीच बोलू ?
ये पुढे, काहीतरी म्हण...एकटी मी !रोज सांगावा तुला मी धाडते रे
रोज मी भिंती मनाच्या पाडते रे
ये सख्या, ये रे, विलक्षण एकटी मी !- प्रदीप कुलकर्णी
(रचनाकाल ः ऑगस्ट-सप्टेंबर २००२)
यंदाच्या मनोगत दिवाळी अंकासाठी आपले उत्तमोत्तम लेखन पाठवणार आहात ना?- प्रतिसाद लिहिण्यासाठी येण्याची नोंद किंवा नावनोंदणी करावी.
भावगर्भ
प्रे. ऋषिकेश दाभोळकर (गुरु., १३/०९/२००७ - ०२:१५).
वा वा - त्रिपदी गझल(?)
प्रे. विसुनाना (गुरु., १३/०९/२००७ - ०४:३०).
अगदी सहमत!
प्रे. पुलस्ति (गुरु., १३/०९/२००७ - १९:५९).
ये सख्या, ये रे, विलक्षण एकटी मी !
प्रे. चित्त (गुरु., १३/०९/२००७ - ०४:३६).
हेच..
प्रे. केशवसुमार (गुरु., १३/०९/२००७ - २३:१५).
प्रदीपराव,
प्रे. श्रावण मोडक (गुरु., १३/०९/२००७ - ०८:२९).
फार सुंदर
प्रे. माफीचा साक्षीदार (गुरु., १३/०९/२००७ - १४:१३).
क्या बात है!!!
प्रे. राहूल पाटणकर (शुक्र., २३/११/२००७ - १९:३०).
