ऑक्टोबर
१०
२००७
...देहात माझ्या !
पौर्णिमेचे चंद्र काही उजळले देहात माझ्या !
पारिजाताचे बहर तू उधळले देहात माझ्या...!
धुंद नजरेची मिठी तू घातली माझ्या दिठीला...
केवढा आवेग आला आणि श्वासांच्या मिठीला !
चांदणे गंधाळलेले निथळले देहात माझ्या...!
उष्ण ओठांची फुले तू चुंबिली हळुवार जेव्हा
कळ सुखाच्या वेदनेची लहरली गात्रात तेव्हा
स्पर्श सारे हावरे ते वितळले देहात माझ्या...!
एक झालो एवढे की वेगळे उरले न काही...
द्वैत नाही राहिले अन् राहिले अद्वैत नाही...
तू तुझे देहत्व सारे मिसळले देहात माझ्या !
यौवनाने पौरुषाला, पौरुषाने य़ौवनाला...
दान केले आज सारे या तनाने त्या तनाला
अमृताचे कैक सागर उसळले देहात माझ्या !
- प्रदीप कुलकर्णी
रचनाकाल ः २७ सप्टेंबर १९९८
- प्रतिसाद लिहिण्यासाठी येण्याची नोंद किंवा नावनोंदणी करावी.
काय बोलणार
प्रे. ऋषिकेश दाभोळकर (बुध., १०/१०/२००७ - २०:५२).
हेच म्हणतो..
प्रे. केशवसुमार (गुरु., ११/१०/२००७ - १३:५७).
खरंच !!
प्रे. क क कवितेचा (रवि., १४/१०/२००७ - १५:३३).
सुरेख.
प्रे. बकुळ (गुरु., ११/१०/२००७ - ०२:१४).
सुभानल्लाह..!!!
प्रे. मुकुंद भालेराव (गुरु., ११/१०/२००७ - ०४:०१).
कळले नाही.
प्रे. नामी_विलास (गुरु., ११/१०/२००७ - ०४:४२).
सुंदर
प्रे. चित्त (गुरु., ११/१०/२००७ - ०५:०३).
हेच
प्रे. श्रावण मोडक (गुरु., ११/१०/२००७ - ०९:३०).
सुरेख
प्रे. हेमंत मुळे (गुरु., ११/१०/२००७ - १२:५०).
स-रस
प्रे. मुग्धा रिसबूड (गुरु., ११/१०/२००७ - १८:०१).
वा! व्वा! व्वा!!
प्रे. चक्रपाणि (शनि., १३/१०/२००७ - ०८:५९).