नोव्हेंबर १३ २००७

रागावल्या सखीशी.....

रागावल्या सखीशी मज वागता न आले
माझ्या मनातले ते मज सांगता न आले

नजरेतल्या विषाने पांगुळलो असा मी
धावावया निघालो मज रांगता न आले

आक्रंदनास माझ्या कारा अशी मिळाली
वेशीस दुःख माझे मज टांगता न आले

हा वेग या जगाचा मज पेललाच नाही
फुटलो उरी तरीही मज थांबता न आले

जगणे असेल माझे पण मालकी न माझी
मी संपतो म्हणालो मज संपता न आले


  यंदाच्या मनोगत दिवाळी अंकासाठी आपले उत्तमोत्तम लेखन पाठवणार आहात ना?
शेवटचे दोन शेर सुऱेख...
शेवटचे दोन शेर सुऱेख...
असेच
सहमत!
सहमत.
व्वा! बहोत खूब
वा
शरदराव, मनोगतावर स्वागत
वा!
फारच आवडली.
सुरेख.

Typing help hide