नोव्हेंबर
२०
२००८
हसले होते निरोप घेऊन निघताना
बांध तरीपण फुटला मागे वळताना
आठवणींची गर्दी झाली दाराशी
काल तुझ्या खोलीत रिकाम्या बघताना
तशीच आहे खोली अस्ताव्यस्त तुझी
अनुभवते मी तुला तिथे वावरताना
हसते आता आठवून मी स्वतःशी
दिसायचा तू गोड किती घाबरताना
सांगत होते तुझ्याच खोड्या उशीस मी
भास तुझा अन झाला कूस बदलताना
सांग कुठे या अश्रूंना मी लपवावे
अवचित येती गालावरती हसताना
काय खुशाली नभास या मी सांगावी
काय इथे घडणार तरी तू नसताना
- प्रतिसाद लिहिण्यासाठी येण्याची नोंद किंवा नावनोंदणी करावी.
शेवटच्या ओळी खूप आवडल्या
प्रे. शर्वरी पेंडसे (गुरु., २०/११/२००८ - २१:३८).
चांगली जमलेली कविता
प्रे. महेश (गुरु., २०/११/२००८ - २२:१५).
त्याला माहित असाणार
प्रे. स्वप्नसुंदरी (गुरु., २०/११/२००८ - २२:५६).
चांगली जमलेली कविता - सहमत
प्रे. मिलिंद फणसे (शुक्र., २१/११/२००८ - ०७:४०).
बरोब्बर!
प्रे. मीरा फाटक (सोम., २४/११/२००८ - ०६:५५).
आवडली
प्रे. श्रावण मोडक (शुक्र., २१/११/२००८ - ०८:००).
छान...
प्रे. प्रदीप कुलकर्णी (शुक्र., २१/११/२००८ - ११:२५).
वा
प्रे. सुवर्णमयी (शुक्र., २१/११/२००८ - ११:३६).
सुंदर रचना
प्रे. सतिश वाघमारे (शुक्र., २१/११/२००८ - १७:३५).
सुरेख
प्रे. आजानुकर्ण (शनि., २२/११/२००८ - ०१:४४).
तशीच आहे खोली अस्ताव्यस्त तुझी
प्रे. प्रणव सदाशिव काळे (रवि., २३/११/२००८ - १०:३०).
कविता आवडली..
प्रे. स्वाती दिनेश (रवि., २३/११/२००८ - १४:५६).
अगदी छान, प्रासादिक
प्रे. चित्त (सोम., २४/११/२००८ - ०५:१७).
असेच म्हणतो
प्रे. विसुनाना (मंगळ., २५/११/२००८ - ०६:३८).
धन्यवाद!!
प्रे. अनिरुद्ध१९६९ (मंगळ., २५/११/२००८ - २२:४७).