एप्रिल १० २०२०

व्यसनाधीन

व्यसनाधीन!

तू गरज होतीस आणि हवीसही होतीस,
ती, असली तर ठीक, नसलीच तर उत्तम!!

२-३ कॅलेंडरं बदलली, फ्लॅटच छत वॉटरप्रुफींगला आलं.
पाळणा आला, दवाखाना आला, औषधं आली;
आता तू आणि ती, दोघीही गरजेच्या सदरात..
असायलाच हवीत अशी दोन श्रद्धास्थाने....!
तू लसूण तळून देतेस म्हणून.
आणि 
ती इथून दूर नेते म्हणून.

"हम दो, हमारा एकच! "
(नशीब! )
एवढ्यावर थांबलो पुढे,
शाळा, ऍडमिशनं, दप्तरं, 
इत्यादी. इत्यादी. इत्यादी.
आता ती गरज, आणि तूही असलीस तर उत्तमच!
"तळलेल्या लसणापेक्षा क्षणभराची शांतता प्रीफर करायला लागलोय आता मी."

आदळा-आपट, कुरबुरी, कटकटी, आवेग, आक्रोश
भांड्याला-भांडं, शब्दाला-शब्द.
पॅरललीच या सगळ्याच्या, 
कॉलेजं, डोनेशनं, प्रगती अधोगती..
काहीच हातात नसलेल्या या गोष्टी.
आता ती हवीच, आणि तू नसलीस तर उत्तमच!
"नकोच तिज्या-आयला रोजचे ते नाटक!! "
.
.
.
.
.
.
आता कोणीच नाही.

आता कोणीच नाही, फक्त ती, ती आणि तीच!
देहाला सुधा तिचाच दर्प.
पण स्वप्नांना मात्र तुझा.
तान्हुल्या जीवाचे हसणेही आठवते ना अधून-मधून,
ते पण ते ही तीच्याच नशेत.
तुझ्या नशेचा जीव घेतला ना मी...
कधीच.
तिच्याच नशेत अथांग बुडालेलो होतो ना...
तेव्हा. 

Post to Feed


Typing help hide