मनात ओंकार नाद जागावयास थोडा उशीर झाला
जसा जसा जागला तसा रंध्र रंध्र माझा फकीर झाला

कधीच नाही सुटावयाचा असा कुठे मोहपाश आहे
मलाच ती गाठ सोडण्याचा कधी पुरेसा न धीर झाला

असे कसे जाणले न मुक्ती सुखासुखीही मिळून जाते
सहज तुझे नाव घेतले श्वास श्वास हा बेफिकीर झाला

पदोपदी भास होत आहे , जणू तुझा स्पर्श होत आहे
सदेह भेटायला तुला भक्त हा खरोखर अधीर झाला

मला न पर्याय राहिला ! लेखणीस केले तुझ्या हवाली
तुला न पर्याय राहिला ! शब्द शब्द माझा कबीर झाला